Waarom je lichaam anders op stress kan reageren dan je denkt
Waarom je lichaam anders op stress kan reageren dan je verwacht
Bij stress denken we al snel aan drukte, deadlines, slecht slapen of een hoofd dat maar doorgaat. Maar stress begint niet pas wanneer iemand zich ook daadwerkelijk gestrest vóélt.
Het lichaam reageert voortdurend op wat er gebeurt. Op wat je ziet en hoort, op lichamelijke belasting, op eerdere ervaringen en op de betekenis die een situatie voor jou heeft.
En juist daardoor kan exact dezelfde situatie bij twee mensen een totaal andere reactie geven.
Wat voor de één nauwelijks iets doet, kan voor een ander een duidelijke lichamelijke reactie oproepen.
Stress is niet voor iedereen hetzelfde
Neem een marathon.
De één traint maandenlang, staat enthousiast aan de start en geniet zelfs van de fysieke belasting. De ander krijgt alleen van het idee om 42 kilometer te moeten hardlopen al spanning.
De afstand is hetzelfde. De lichamelijke betekenis ervan niet.
Dat geldt ook voor veel kleinere dingen. Spreken voor een groep, autorijden, een volle agenda, lichamelijk contact, een bepaald geluid of een situatie op het werk kan voor de ene persoon neutraal zijn en bij een ander direct iets in gang zetten.
Daarom zegt de gebeurtenis op zichzelf nog niet zoveel.
Interessanter is hoe het lichaam erop reageert.
Een lichamelijke reactie hoeft niet bewust te beginnen
Een groot deel van onze lichamelijke reacties verloopt automatisch. Het autonome zenuwstelsel regelt bijvoorbeeld voortdurend processen als hartslag, ademhaling, bloeddruk en spijsvertering zonder dat daar bewust over hoeft te worden nagedacht.
Ook op mogelijke belasting kan het lichaam snel reageren.
Soms is onmiddellijk duidelijk waarom. Je schrikt, wordt boos of voelt spanning ontstaan.
Maar een reactie kan ook veel subtieler zijn. Je houdt je adem iets in, spant ongemerkt spieren aan, krijgt buikklachten of merkt pas later dat je na een bepaalde situatie volledig uitgeput bent.
Dat betekent niet automatisch dat die ene gebeurtenis de oorzaak van een klacht is. Het laat vooral zien dat het lichaam meer meeneemt in zijn reactie dan alleen wat iemand op dat moment bewust ervaart.
Eerdere ervaringen veranderen de betekenis van een prikkel
Daar wordt het interessant.
Ons lichaam reageert niet iedere keer alsof een situatie volledig nieuw is. Eerdere ervaringen spelen mee in hoe een nieuwe situatie wordt geïnterpreteerd.
Een geur kan bijvoorbeeld direct een herinnering oproepen. Een bepaalde toon in iemands stem kan spanning geven voordat je hebt bedacht waarom. En een beweging die ooit pijn heeft gedaan, kan later al voorzichtig of gespannen worden uitgevoerd voordat er überhaupt opnieuw pijn ontstaat.
Het lichaam heeft dus een voorgeschiedenis.
Dat betekent ook dat twee mensen met ongeveer dezelfde klacht niet automatisch dezelfde onderliggende belasting hebben.
En precies daarom past een standaardantwoord niet altijd bij een terugkerende klacht.
De klacht kan hetzelfde zijn. De weg ernaartoe hoeft dat niet te zijn.
Waarom dat binnen kinesiologie belangrijk is
Binnen kinesiologie wordt daarom niet alleen gevraagd waar heb je last van?, maar verder onderzocht waarop het lichaam reageert en wat achter die reactie kan liggen.
De spiertest binnen kinesiologie wordt daarbij gebruikt om veranderingen in een spierreactie te volgen wanneer verschillende prikkels of onderwerpen worden ingebracht.
Zo’n reactie wordt niet gezien als een diagnose of als een kant-en-klaar antwoord. Het is informatie waarmee verder kan worden onderzocht.
Dat onderscheid is belangrijk.
Wanneer bijvoorbeeld spanning zichtbaar wordt bij een bepaalde beweging, betekent dat nog niet automatisch dat de beweging het probleem is. Er kan verder worden gekeken naar lichamelijke belasting, stress, biochemie, emoties of andere factoren die ermee samenhangen.
Daarmee blijft het onderzoek open totdat duidelijker wordt waar de reactie vandaan komt.
Je hoeft je niet gestrest te voelen om ergens op te reageren
Dat is misschien wel het deel dat in de praktijk regelmatig verrast.
We zijn gewend stress te beoordelen vanuit ons hoofd:
Ik vind dit helemaal niet spannend.
Daar heb ik toch geen last meer van?
Dat is jaren geleden.
Ik doe dit iedere dag.
En dat kan allemaal waar zijn.
Maar bewust geen spanning ervaren betekent niet automatisch dat het lichaam nergens op reageert.
Andersom geldt hetzelfde. Niet iedere lichamelijke reactie betekent dat er ergens een verborgen emotioneel probleem moet zitten. Soms blijkt de relevante belasting juist fysiek of biochemisch te zijn.
Daarom wordt binnen kinesiologie naar meerdere gebieden gekeken en niet vooraf bepaald waar het antwoord gezocht moet worden.
Een klacht vertelt maar een deel van het verhaal
Pijn, vermoeidheid, slecht slapen, overprikkeling of steeds opnieuw in hetzelfde patroon terechtkomen vertelt vooral wat iemand merkt.
De interessantere vraag is waarom het lichaam dat blijft doen.
Daar begint voor Helder Kinesiologie het onderzoek.
Niet door iedere reactie meteen een betekenis te geven, maar door te onderzoeken wat bij deze persoon meespeelt en waar het lichaam op blijft reageren.
De verschillende lichamelijke en mentale klachten waarmee mensen naar de praktijk komen, kunnen daardoor op het eerste gezicht sterk op elkaar lijken, terwijl het kinesiologische onderzoek heel verschillend verloopt.
